دسته‌بندی نشده

ارزهای دیجیتال

ارزهای دیجیتال

داستان ارزهای دیجیتال

از زمان بحران بزرگ مالی در سال 2008، ارزهای دیجیتال به سن بلوغ رسیده اند.با ظهور بیت کوین در سال 2009 اغلب تصور می شود که زمان آغاز ارزهای دیجیتال بوده است، اما در اوایل سال 1983، دیوید چاوم، رمزنگار آمریکایی، فرمول کورکننده را اختراع کرد .
آن فرمول که توسعه ای از الگوریتم RSA است امروزه هنوز برای رمزگذاری وب استفاده می شود. چاوم در سال 1989 دیجی کش (DigiCash) را ایجاد کرد. ستون فقرات ارزهای دیجیتال مدرن، برنامهDLT یا فناوری دفتر کل توزیع است که در اوایل دهه 1990توسعه یافت.دلایل زیادی وجود دارد که چرا اینقدر طول کشید تا ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده جذب شوند، اما بحران مالی سال 2008 بدون شک یک کاتالیزور بود. بحران اعتماد بود. اعتماد به سیستم بانکی، اعتماد به صداقت موسسات عمومی، اعتماد به ارزش خود پول های بی پول. پس از بحران، طلا هم افزایش قیمت داشت، اما ارزهای دیجیتال که دارای ناشناس بودن و عرضه پول محدود بود،
تخیل نسل جدیدی از سرمایه‌گذاران را به خود جلب کرد که طلا برایشان یک اثر وحشیانه فناوری بود.

البته، ناشناس بودن یک DLT نیز منجر به استفاده از بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال توسط مجرمانی شد که به دنبال مخفی کردن درآمدهای حاصل
از فعالیت های غیرقانونی خود از دولت ها بودند. در روزهای اولیه پذیرش بیت‌کوین، بسیاری از مفسران پیش‌بینی می‌کردند که دولت ها استفاده از آن
را غیرقانونی می‌کنند و آن را مخفی می‌کنند. شاید به دلیل ساختار آن و ماهیت جهانی اینترنت، دولت ها تصمیم گرفتند عجولانه عمل نکنند. در عوض آن‌ها مشاهده کردند و یاد گرفتند. امروز تنظیم‌کننده‌ها و دولت‌هایشان شروع به محاکمه مجرمان رمزنگاری کرده‌اند. با وجود ناشناس بودن رمزگذاری، توقیف ارزهای دیجیتال در حال افزایش است. اما همزمان بعضی از بانک‌های مرکزی کشورهای توسعه یافته در حال آماده‌سازی برای راه‌اندازی ارزهای دیجیتال خود هستند.

برای درک انگیزه معرفی ارزهای دیجبتال بانک مرکزی (CBDC) ابتدا باید به تکامل سیستم پولی فیات فعلی نگاه کرد. قبل از جنگ جهانی اول اکثر کشورهای توسعه یافته ارزهای خود را به قیمت طلا مرتبط می کردند.در این دوران، استاندارد ، طلای اصلی بود. در طول جنگ بزرگ، کشورهای اروپایی استاندارد طلا را کنار گذاشتند و ارزهای خود را پایین آوردند تا جنگ را برای پایان دادن به همه جنگ ها تامین کنند. ایالات متحده از نظر اقتصادی سود می برد و کالاها را به متحدان می فروخت که به نوبه خود طلا یا بدهی های دولتی را پرداخت می کردند. در آغاز جنگ جهانی اول، استرلینگ، ارز ذخیره برجسته بود. در سال 1918، دلار آمریکا برتری یافت. در طول سال های بین دو جنگ، ایالات متحده به عرضه کالا به اروپا ادامه داد. با شروع جنگ جهانی دوم، جریان طلا به ایالات متحده به حدی شتاب گرفت که ایالات متحده اکثریت قریب به اتفاق ذخایر طلای جهان را به دست آورد. بازگشت به استاندارد طلا، پس از پایان جنگ در سال 1945، به سادگی غیرعملی بود.

در سال 1944 جلسه ای در برتون وودز نیویورک برگزار شد که با پایان جنگ منجر به معرفی استاندارد بورس طلا شد. در این سیستم ذخایر طلا با ذخایر دلار آمریکا جایگزین شد. استاندارد بورس طلا به نوبه خود در سال 1971 سقوط کرد و عصر ارزهای فیات را آغاز کرد که با پشتوانه ظرفیت افزایش مالیات هر کشور حمایت می شد. با این وجود، امروزه بیش از 60 درصد از کل ذخایر بانک های خارجی همچنان در پول نقد دلار آمریکا یا اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده نگهداری می شود. دلار همچنان ارز ذخیره جهانی است، اما همه‌گیری اخیر جذابیت آن را به عنوان یک ذخیره ارزش تضعیف کرده است. تا حدی به این دلیل که دولت ایالات متحده، با حمایت بانک مرکزی خود، پایه پولی را برای مبارزه با شوک ترکیبی عرضه و تقاضا به اقتصاد ایالات متحده گسترش داده است.البته این موضوع پیامدههای متعددی داشته است.

ارزهای دیجیتال
ارزهای دیجیتال

چین و ارزهای دیجیتال

چین، دومین اقتصاد بزرگ جهان، طی سال گذشته شاهد افزایش مجدد ذخایر ارزی خود بوده است. ترکیب این ذخایر اغلب افشا نمی‌شود، اما در سال 2019، اداره ارز دولتی چین اعلام کرد که در پایان سال 2014، دارایی‌های دلار آمریکا تنها 58 درصد از ذخایر آنها را تشکیل می‌داد که از 79 درصد در سال 2005 کاهش یافته است. چین در این زمینه ابتکارات داشته است .
یکی از این ابتکارات، معرفی پرداخت الکترونیکی ارزهای دیجیتال (DCEP)، نام چین برای CBDC آنها است. اقتصاد چین برای چنین نوآوری موقعیت خوبی دارد. همراه با فراگیر بودن گوشی‌های هوشمند در سراسر چین پرداخت دیجیتال به پول نقد ترجیح داده می‌شود . در سال 2018، 83 درصد از پرداخت‌ها در چین از این طریق انجام شده است. دستگاه های تلفن همراه تخمین زده می شود که این رقم امروزه به 93 درصد رسیده است.
آزمایش DCEP که در سال 2020 در چین راه اندازی شد. استفاده (و صدور) ارزان‌تر و آسان‌تر از پول فیزیکی است و به مقامات کنترل بسیار بیشتری چه در داخل و چه در خارج از کشور می‌دهد. هر تراکنش را می توان حسابرسی کرد، اجتناب مالیاتی بسیار دشوارتر خواهد بود و کنترل های مبادله می تواند به طور موثرتری اعمال شود. اگر در زمان بحران، سیستم بانکی از کار بیفتد، بانک مرکزی حتی می‌تواند پول نقد (یا اعتبار) را مستقیماً به افراد تحویل دهد.  برای فرد، نگهداری وجه نقد به شکل ارزهای دیجیتالی ایمن، نیاز به بانک ها را به عنوان دارندگان سپرده برطرف می کند. اگر بانک ها سپرده نداشته باشند، توانایی آنها برای وام دادن به طور چشمگیری کاهش می یابد. سیستم مالی بین المللی نیز می تواند متحول شود. یک RMB دیجیتال در نهایت می تواند امکان پرداخت به کشورهای تحت تحریم را بدون نیاز به عبور از سیستم های پرداخت بین المللی مبتنی بر دلار فراهم کند.

نوشته های مشابه

نظرسنجی منتشر شده در اوایل سال 2020توسط بانک تسویه بین‌المللی (BIS) نشان داد که 53 بانک مرکزی از 66 بانک مرکزی ارزهای دیجیتال را در نظر گرفته‌اند. کمیته بازارهای BIS در زمینه پرداخت‌ها و زیرساخت‌های بازار یک مقاله کاری در این زمینه در مارس 2018 منتشر کرد که صرفاً عنوان آن ارزهای دیجیتال بانک مرکزی است. آنها به بررسی نقش بانک‌های مرکزی پرداختند و خاطرنشان کردند که در بازار ارزهای فیات فعلی، آنها تمایل دارند دسترسی به ارزهای دیجیتال را محدود کنند و در عین حال پول نقد فیزیکی را به طور گسترده در دسترس قرار دهند.  از آنجایی که استفاده از پول نقد فیزیکی حتی در سال 2018 کاهش یافته بود، BIS در ادامه مزایای CBDCها را به عنوان ابزاری برای دور زدن سیستم بانکی و تحویل مستقیم پول به عموم مردم در نظر گرفت. شور و شوق آنها واجد شرایط بود و آنها پرسیدند که آیا ممکن است ابزارهای بهتری برای دستیابی به چنین اهدافی وجود داشته باشد، به ویژه زمانی که محصولات پرداخت خصوصی و خرده فروشی سریع و کارآمد از قبل در دسترس هستند. نویسندگان دریافتند که ارزهای دیجیتال می‌تواند (به ویژه در شرایط بحران) حتی سریع‌تر از پول نقد الکترونیکی سنتی در گردش باشد، و از بانک‌های مرکزی می‌خواهد که سریع‌تر به تقاضای در حال تغییر برای طیف وسیع‌تری از دارایی‌های واجد شرایط «وثیقه خوب» واکنش نشان دهند. این موضوع مجدداً موضوع بی واسطه گری سیستم بانکداری تجاری را مطرح کرد. وقتی می توانید از خدمات یک بانک مرکزی محله دوستانه استفاده کنید، چرا باید یک حساب جاری نزد یک بانک با مسئولیت محدود داشته باشید؟

سپس BIS مزایای CBDCهای ناشناس را در نظر گرفت که امکان ثبت سوابق و ردیابی های دیجیتالی را فراهم می کرد که باعث بهبود اعمال قوانین با هدف مبارزه با پولشویی می شود. در نهایت، آنها نظر خود را در مورد نیاز به نظارت بر توسعه فناوری دیجیتال و پرداخت‌ها، با اشاره به ظهور توکن‌های دیجیتال خصوصی که مسئولیت هیچ فرد یا فرد دیگری را بر عهده نخواهد داشت، بیان کردند. نهادی که توسط هیچ کشوری و یا هیچ مقام شرکتی حمایت نمی شود.  یک وسیله پرداخت متداول، که هم ذخیره پایدار ارزش و هم یک واحد حساب شفاف است، می‌تواند تهدیدی واقعی برای تسلط همه ارزهای فیات باشد. آنها همچنین بر افزایش انتشار بدهی های دولتی با ارز داخلی توسط اقتصادهای نوظهور تمرکز می کنند. همه این عوامل برای کاهش اتکای بین‌المللی به دلار آمریکا، یورو، ین و استرلینگ ترکیب می‌شوند – تا فهرستی از چهار ارز ذخیره‌ای که بیشترین معامله را انجام می‌دهند. توافقنامه تجارت آزاد بین استرالیا، برونئی، کامبوج، چین، اندونزی، ژاپن، لائوس، مالزی، میانمار، نیوزیلند، فیلیپین، سنگاپور، کره جنوبی، تایلند و ویتنام که اخیراً امضا شده است مشارکت اقتصادی جامع منطقه ای است. برای کاهش بیشتر تقاضا برای دلار آمریکا به عنوان وسیله مبادله.

در حال حاضر هیچ نشانه ای از تغییرات عمده در ترکیب ارزهای ذخیره بانک مرکزی وجود ندارد. با این حال، سرعت تغییرات یخبندان در دهه های اخیر نباید به عنوان نشانه ای از آینده در نظر گرفته شود.
خطر یک جهش تکاملی به سمت دنیای چند قطبی بدون ارز ذخیره طبیعی ممکن است بیش از آن چیزی باشد که بسیاری از مفسران فکر می کنند.
در نوامبر 2019، مرکز بلفر، ابتکار دیپلماسی اقتصادی، سناریوی زیر را در جنگ‌های ارزهای دیجیتال پیشنهاد کرد – شبیه‌سازی بحران امنیت ملی: چین اولین اقتصاد بزرگی است که ارز دیجیتال بانک مرکزی صادر کرده . تحلیلگران بر این باورند که می تواند ظرف یک سال یک سلاح هسته ای در قاره آمریکا فرود بیاورد. به نظر می رسد که این قابلیت ها با استفاده از ارزهای دیجیتال چینی تامین می شود که مقامات ایالات متحده نمی توانند آن را ردیابی کنند.

آیا این پایان دلار آمریکا به عنوان ارز ذخیره جهان است؟؟

همانطور که چرچیل ممکن است گفته باشد، «…این پایان کار نیست. حتی آغاز پایان نیست، اما شاید پایان آغاز باشد.»

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا